مبارکه . . . .

تا ایمان بیاورند ،بندگانت . . . .

مگر بنده ات نیستم . . . .

چشمانم ، آیات واضحت را نمی بینند . . .

من برای ایمان آوردن نشانه خودم را می خواهم .. . .

سلامتی پدر و مادرم . . .

م نایب

آنکه دوستش دارم . . .  آنکه ذره ذره اش را با دستان عاشقم

در ذهنم ساختم .

آنکه در هیاهوی اینهمه مدعی ، بی ادعاست . . .

آنکه زورق مردیست در میان اینهمه امواج نامردی . . .

آنکه دستانم را در دستان پرمهرش گره می زنم

و  او با چه شوقی مرا میبوسد . . .

آنکه به اندازه ی قطره های باران مرا بخشیده که عادتم شده ، لطفش . . .

آنکه در این قحطی شعور مرا خوب می فهمد . . .

من او را در خیالم بافته ام ، ساده و صمیمی . . .

شاید خدایم اوست که به حد پرستش دوستش دارم . . .

آنکه لحظه به لحظه ،پا به پایم و شانه به شانه ام ، با مهربانی می آید . . .

من گاهی خیال می بافم

م نایب

اگر برایم تب میکردی که نکردی !!!!

قرار بود تا آخر دنیا پا به پای تو بیایم . . . .

اگر فقط لحظاتی را عاشقانه برای من بودی که نبودی !!!

قرار بود دل آتشینم را تا همیشه به دستان سردت بدهم . . . .

اگر دقایقی فقط دقایقی دستانم را از روی

عشق محکم میفشردی که نکردی !!!

قرار بود تمام نگفته هایم را برایت مو به مو با حوصله بگویم . . .

اگر تنها به چشمانم خیره میشدی و لبخند می زدی که نزدی !!!

قرار بود هرچه دارم و ندارم را به پایت بریزم . . . .

اگر میدانستم آن دوستت دارم هایت واقعی بود که نبود !!!

قرار بود با تمام وجود صادقانه ، همیشه با تو باشم . . .

اگر فقط صادق بودی که نبودی !!!

گاهی بدجور دلم میگیرد . . .

هیچ چیز شادم نمی کند . . .

نه آینده نه گذشته نه حال .

آن زمان رهایم کنید که به زمان نیاز دارم .

و اکنون همان حس است

دلم بدجور ابری است ،بی دلیل ، شایدم نه ،

دلیل دارد شاید دلیلش تویی

اما نه !!! بیزارم ، بیزار از هر چه بوی جنسیت می دهد،

بیزارم از این  نگاه ها ، لبخندها و گفتگوها . . .

تنهایم بگذارید که چشمانم می خواهد

زشتیهایی را که  دیده، قی کند

تنهایم بگذارید تا ته مانده سادگیم و  باقیمانده

 صداقتم را دودستی نگه دارم که مثل برف

در گرما در حال آب شدنند.

تنهایم بگذارید ، شما که سادگی را مسخره می کنید با شما هستم

مرا رها کنید ، شما که به لبخندهای صادقانه  تهمت می زنید

شما که همه را به کیش خود می پندارید رهایم کنید

شما را به خدای خودتان سوگند که مرا به حال خودم بگذارید

که دلم از شما ها گرفته !!!

مرا ببخشید ، می خواهم تنها باشم الان . . .

می خواهم از این به بعد لبخند نزنم ، به کسی نزدیک نشوم

گاهی به روشندلان نابینا حسودیم می شود

مرا ببخشید از دست شما دلم گرفته . . .

چیزی یا کسی مرا شاد نمی کند ، لطفا مرا تنها بگذارید

شاید . . . . . .

این شاهرگم بیا تو مرا نیشتر بزن

چیزی از این درخت جوانی نمانده است

یک شاخ سبز مانده که آنهم تبر بزن

جوانی را می بینم  که چندین سال است  در کما است و

مادرش عاشقانه عمرش را برای نگهداریش می گذارد

پیر زنی را دیدم که هر روز تنها در خانه توان راه رفتن ندارد و منتظر مرگ است

پرنده ای را دیدم که در اتاق گیر افتاد و آنقدر خود را به شیشه کوبید تا جان داد

مردی را به دار آویختند که دو کودک و همسر خود را سر برید

پسرک جوانی را دیدم که به جرم پخش مواد پشت میله هاست   

پدرم پیرم را می بینم که از فرط فراموشی خود زنی میکند و فریاد میکشد

خدایا!!! امیدوارم که اشتباه نکرده باشی

بیچاره سنگی که کودکی به پرنده ای پرتاب می کند ، مانده است

که بشکند دل کودک را یا پر پرنده را

                     **********************

همه برایم دست تکان دادند اما کم بودند دستانی که تکانم دادند

              ******************

آنقدر باورت دارم که وقتی میگویی باران ، خیس میشوم

                   **********************

دوست دارم این روزای سخت که گذشت برم بزنم رو

 شونه خدا و بگم ” خدایا جنبه را حال کردی ؟  “

                    ***********************

گنجشک می خندید به اینکه چرا هر روز بی هیچ پولی

 برایش دانه می پاشم ، من می گریستم به اینکه حتی

او هم محبت مرا از سادگیم می پندارد

                           *******************

حالم را پرسیدند گفتم روبه راهم اما کسی نفهمید که رو به کدام راهم ؟

               *********************

تمام مزرعه را مترسکها خوردند، بیچاره کلاغها که زیر بار تهمت سیاه شدند

                     *****************

کفشهای آخرین دیدارمان را برق می اندازم اما چقدر برای پاهایم کوچکند

                     *********************

پشت چراغ قرمز پسرکی با چشمانی معصوم و دستانی

کوچک گفت ” چسب زخم نمی خواهید ؟ ۵ تا صد تومان “

آهی کشیدم و با خود گفتم تمام چسب زخمهایت را هم

 که بخرم نه زخمهای من خوب می شود نه زخمهای تو

                      ******************

برهنه ات می کنند تا بهتر شکسته شوی اما نترس

گردوی کوچک ، آنچه سیاه می شود روی تو نیست

دست آنهاست

                  ********************

خارم ولی گلاب ز من می توان گرفت       از بس که بوی همدمی گل گرفته ام

                   ********************

آرزویم برایت این است : در میان مردمی که می دوند

برای زنده بودن آرام قدم برداری برای زندگی کردن

                  *********************

دلم گرم خداوندی است که با دستان من گندم برای

یاکریم خانه می ریزد چه  بخشنده خدای عاشقی دارم

                    ********************* 

دنیا را بغل گرفتیم گفتند امن است هیچ کاری با ما

 ندارد خوابمان بردبیدار شدیم دیدیم  آبستن تمام دردهایش شده ایم

                 **********************

گفته بود که با هیچ کس بر سر باورش نمی جنگم

چرا که خدای هرکس همان است که درونش به او می گوید

                  ************************

به جز از عشق که اسباب سرافرازی بود      آزمودیم همه کار جهان بازی بود

               *************************

دلتنگ کودکیم یادش به خیر قهر می کردیم تا

قیامت و لحظه بعد قیامت می شد

             ***********************

چراغ قرمز بود نان میداد برای گلفروشی که

 تمام آرزویش قرمز شدن چراغ بود

                *********************

خنده بر لب می زنم تا کس نداند درد من       ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

اعتقاد به بخت و قسمت بدترین نوع بردگی است

     *******************

مردان موفق امروز کودکان جسور دیروز بوده اند

       *****************

حقیقت نیازمند نقد است نه ستایش

            *****************

کی خدا گفته آنقدر سرتان را شلوغ کنید که زیبائیهای اطرافتان را نبینید

              **********************

فرودستان در بهترین هنگام هم بهانه برای انجام ندادن کارهای خویش دارند

                 *******************

برای دشمنانت کوره را آنقدر داغ نکن که حرارتش خودت را هم بسوزاند

                 **********************

تو ثروتمند نیستی مگر آنکه چیزی داشته باشی که با پول نتوان خرید

                  ********************ا

اشخاص معمولا به کسی که به آنها توجه کرده است علاقه نشان می دهند

                 **********************

حسود فکر می کند اگر پای همسایه اش بشکند او بهتر  می تواند راه برود

                 **********************

هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می ریزد مرواریدی صید نخواهد کرد

                         *******************

وقتی همه با من همعقیده می شوند تازه احساس می کنم که اشتباه کرده ام

                 *******************

وجدانت را مجبور نکن که نفهمد آنچه را که می بیند

زمانی که از تمایلاتت گذشتی تا به خاطر کشور و ناموست تفنگ برداری و به هر آنکه که

 مقابلت بود شلیک کنی …

آینده را نخوانده بودی !!!

خوب شد که نماندی ، ورنه یقین دارم یا جنون منزلت می شد یا . . . . .

خوب شد که نماندی ورنه چگونه تحمل داشتی ببینی دستان کوچک یخ زده و خالی

 فرزندان فقیر و  بشنوی دزدیهای کلان توسط دستهای بزرگ را . . .

آن هنگام که جانت را برای این خاک گذاشتی چه می دانستی که جوانان آینده را با اعتیاد

 هم آغوش می کنند . . .

محمد خوب شد که رفتی !!!!

ورنه نزاع بر سر قدرت بزرگان ، برایت مشمئز کننده بود و جنگ سیاست و دروغهای

 همرزمانت خسته تر از جبهه ات می کرد . . .

خوب شد که رفتی ورنه جنگ را دوباره می دیدی اما اینبار نه در مرزها بلکه د ر خیابانها و

 خانه های خودمان . . . .

آنجا که با صداقت و همدلی میجنگیدی کجا خبر داشتی ، روزمان بی دروغ شب نخواهد

 شد . . . .

خوب شد که نماندی برادر !!!!

تا نبینی آنچه را که باورش برایت غیر ممکن بود ، برایمان رمقی نمانده است. . . .

برادرم !!! پلاکت ، تنها باقیمانده ات را گهگاهی می بوسم شاید رگهای خشکیده درستی

 دوباره زنده شوند ، شاید.