این شاهرگم بیا نیشتر بزن

چیزی از این درخت جوانی نمانده است

یک شاخ سبز مانده که آنهم تبر بزن

جوانی را می بینم  که چندین سال است  در کما است و

مادرش عاشقانه عمرش را برای نگهداریش می گذارد

پیر زنی را دیدم که هر روز تنها در خانه توان راه رفتن ندارد و منتظر مرگ است

پرنده ای را دیدم که در اتاق گیر افتاد و آنقدر خود را به شیشه کوبید تا جان داد

مردی را به دار آویختند که دو کودک و همسر خود را سر برید

پسرک جوانی را دیدم که به جرم پخش مواد پشت میله هاست   

پدرم پیرم را می بینم که از فرط فراموشی خود زنی میکند و فریاد میکشد

خدایا!!! امیدوارم که اشتباه نکرده باشی

بیچاره سنگی که کودکی به پرنده ای پرتاب می کند ، مانده است

که بشکند دل کودک را یا پر پرنده را

                     **********************

همه برایم دست تکان دادند اما کم بودند دستانی که تکانم دادند

              ******************

آنقدر باورت دارم که وقتی میگویی باران ، خیس میشوم

                   **********************

دوست دارم این روزای سخت که گذشت برم بزنم رو

 شونه خدا و بگم ” خدایا جنبه را حال کردی ؟  “

                    ***********************

گنجشک می خندید به اینکه چرا هر روز بی هیچ پولی

 برایش دانه می پاشم ، من می گریستم به اینکه حتی

او هم محبت مرا از سادگیم می پندارد

                           *******************

حالم را پرسیدند گفتم روبه راهم اما کسی نفهمید که رو به کدام راهم ؟

               *********************

تمام مزرعه را مترسکها خوردند، بیچاره کلاغها که زیر بار تهمت سیاه شدند

                     *****************

کفشها آخرین دیدارمان را برق می اندازم اما چقدر برای پاهایم کوچکند

                     *********************

پشت چراغ قرمز پسرکی با چشمانی معصوم و دستانی

کوچک گفت ” چسب زخم نمی خواهید ؟ ۵ تا صد تومان “

آهی کشیدم و با خود گفتم تمام چسب زخمهایت را هم

 که بخرم نه زخمهای من خوب می شود نه زخمها تو

                      ******************

برهنه ات می کنند تا بهتر شکسته شوی اما نترس

گردوی کوچک ، آنچه سیاه می شود روی تو نیست

دست آنهاست

                  ********************

خارم ولی گلاب ز من می توان گرفت       از بس که بوی همدمی گل گرفته ام

                   ********************

آرزویم برایت این است : در میان مردمی که می دوند

برای زنده بودن آرام قدم برداری برای زندگی کردن

                  *********************

دلم گرم خداوندی است که با دستان من گندم برای

یاکریم خانه می ریزد چه  بخشنده خدای عاشقی دارم

                    ********************* 

دنیا را بغل گرفتیم گفتند امن است هیچ کاری با ما

 ندارد خوابمان بردبیدار شدیم دیدیم  آبستن تمام دردهایش شده ایم

                 **********************

گفته بود که با هیچ کس بر سر باورش نمی جنگم

چرا که خدای هرکس همان است درونش به او می گوید

                  ************************

به جز از عشق که اسباب سرافرازی بود      آزمودیم همه کار جهان بازی بود

               *************************

دلتنکپگ کودکیم یادش به خیر قهر می کردیم تا

قیامت و لحظه بعد قیانت می شد

             ***********************

چراغ قرمز بود نان میداد برای گلفروشی که

 تمام آرزویش قرمز شدن چراغ بود

                *********************

خنده بر لب می زنم تا کس نداند درد من       ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

اعتقاد به بخت و قسمت بدترین نوع بردگی است

     *******************

مردان موفق امروز کودکان جسور دیروز بوده اند

       *****************

حقیقت نیازمند نقد است نه ستایش

            *****************

کی خدا گفته آنقدر سرتان را شلوغ کنید که زیبائیهای اطرافتان را نبینید

              **********************

فرودستان در بهترین هنگام هم بهانه برای انجام ندادن کارهای خویش دارند

                 *******************

برای دشمنانت کوره را آنقدر داغ نکن که حرارتش خودت را هم بسوزاند

                 **********************

تو ثروتمند نیستی مگر آنکه چیزی داشته باشی که با پول نتوان خرید

                  ********************ا

اشخاص معمولا به کسی که به آنها توجه کرده است علاقه نشان می دهند

                 **********************

حسود فکر می کند اگر پای همسایه اش بشکند او بهتر  می تواند راه برود

                 **********************

هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می ریزد مرواریدی صید نخواهد کرد

                         *******************

وقتی همه با من همعقیده می شوند تازه احساس می کنم که اشتباه کرده ام

                 *******************

وجدانت را مجبور نکن که نفهمد آنچه را که می بیند

زمانی که از تمایلاتت گذشتی تا به خاطر کشور و ناموست تفنگ برداری و به هر آنکه که

 مقابلت بود شلیک کنی …

آینده را نخوانده بودی !!!

خوب شد که نماندی ، ورنه یقین دارم یا جنون منزلت می شد یا . . . . .

خوب شد که نماندی ورنه چگونه تحمل داشتی ببینی دستان کوچک یخ زده و خالی

 فرزندان فقیر و  بشنوی دزدیهای کلان توسط دستهای بزرگ را . . .

آن هنگام که جانت را برای این خاک گذاشتی چه می دانستی که جوانان آینده را با اعتیاد

 هم آغوش می کنند . . .

محمد خوب شد که رفتی !!!!

ورنه نزاع بر سر قدرت بزرگان ، برایت مشمئز کننده بود و جنگ سیاست و دروغهای

 همرزمانت خسته تر از جبهه ات می کرد . . .

خوب شد که رفتی ورنه جنگ را دوباره می دیدی اما اینبار نه در مرزها بلکه د ر خیابانها و

 خانه های خودمان . . . .

آنجا که با صداقت و همدلی میجنگیدی کجا خبر داشتی ، روزمان بی دروغ شب نخواهد

 شد . . . .

خوب شد که نماندی برادر !!!!

تا نبینی آنچه را که باورش برایت غیر ممکن بود ، برایمان رمقی نمانده است. . . .

برادرم !!! پلاکت ، تنها باقیمانده ات را گهگاهی می بوسم شاید رگهای خشکیده درستی

 دوباره زنده شوند ، شاید.

لحظات پرالتهاب در کنارت را چه سریع از ترس دوباره ندیدنت ، سپری میکنم

و ساعتهای بی تو را چه زجرآور از فراقت ثانیه ثانیه میشمارم . . . . .

             ***********************

دستانت را به من بده ، نگاهت را به سمت من برگردان ، بگذار تمام دنیا مال من باشد

                    *********************************

دشنام بگو اما با من حرف بزن . . . .

خشمگین شو  اما به من نگاه کن . . .

با من قهر باش اما همین جا بمان . . . .

           ************************

ای دوست !!

باران بهانه بود که زیر چتر من تا انتهای کوچه بیایی !!

ای کاش نه کوچه انتهایی داشت و نه باران را پایانی .

           ********************

به یادتم !!!!

حتی اگر قرار باشد شبی بی چراغ در حسرت یافتنت تمام کوچه ها را قدم بزنم

بخدا که زمانی که با توام تمام حرکاتت را زیر نظر دارم و لحظات بی تو تجسمت می کنم.

تظاهر میکنم که نظرت درباره من مهم نیست . . . . . .

بخدا که تمام حرفهایت را تجزیه و تحلیل می کنم ، حدس می زنم و پیش بینی می کنم.

تظاهر میکنم که اگر صدایت را نشنیدم ، نشنیدم . . . . . . .

خدا میداند که گوشیم را از خودم دور نمیکنم مبادا زنگ بزنی و من  . . . . .

تظاهر میکنم سرم خیلی شلوغ است و عشق فقط در فیلمها و کتابهاست . . . . . . .

بخدا که کارم تویی و ذهنم تویی و تمام سلولهای بدنم عاشقانه تو را صدا می زنند

عاشقانه دوستت دارم

به خنده های بی ریا نباید اعتماد کرد

در این زمانه  دروغ در این خرابه شلوغ

به هیچ چیز و هیچ جا نباید اعتماد کرد

چه بیحساب و بی کتاب زدیم بیخودی به آب

به وعده های ناخدا نباید اعتماد کرد

دلم گرفته همزبان !! تو هم گلایه کن بخوان

به هرکه ،بالاخص شما نباید اعتماد کرد

تمام ده کلک شدیم پر از گمان و شک شدیم

چه بد شده به کدخدا نباید اعتماد کرد

میان اینهمه خدا، میان اینهمه ریا

به مردمان باخدا نباید اعتماد کرد

اما !!!!!

چه راحت عادت کردیم و حالا ……..

چه کابوسهایی داشتیم شبهای اولین دروغ

اما !!!!!

حالا چه راحت می خوابیم شبهای بعد از اینهمه دروغ

چه زجرآور بود اولین نشانه های فراموشی پدرم 

اما !!!!!!

حالا چه بی خیال از کنار حال هر روز خراب تر او می گذریم

چه دلهره آور  بود اولین گرد و غبار پیری بر صورت مادرم

اما !!!!!!!!!!!

حالا چه بی تفاوت از  چهره پرچین و چروکش می گذریم

چه حس بدی بود اولین  وعده هایی که به خود می دادیم و فراموش می کردیم

اما !!!!!!!

حالا چه بی انگیزه روزها را شب می کنیم

چقدر مسخره بود برایمان در جهت آب شنا کنیم

اما !!!!!

حالا چه بیحال خود را به جریان آب داده ایم

چقدر برایمان هولناک بود از اولین موی سپید و کارهای نکرده

اما !!!!!

حالا به تمامشان عادت کردیم و اصلا برایمان مهم نیست

چه وحشتناک بود اولین صحبتهایی از مرگ

اما !!!!!!

حالا به کل یادمان رفته است که باید برویم

عادت کردیم به کودکان که راحت گدائی می کنند به دخترانی که راحت تن فروشی می کنند

 عادت کردیم به سربریدن گوسفند جلو پای عروس و داماد ، عادت کردیم به مرگ جوانانمان

 در حوادث رانندگی، عادت کردیم به گریه ، عادت کردیم به اخبار بد،عادت کردیم به مطالعه

 نکردن چه بد عادت کردیم به وضع موجود

( به عادتهایمان ، بد عادت کردیم )

چه احساسی به من داری

من از چشمات می ترسم

هراز گاهی که ظن داری

من از چشمات فهمیدم

چه موضوعی سخن داری

من از چشمات بوئیدم

لباسی را که تن داری

 من از چشمات می بینم

کمانداری بزن داری